Για εσάς το φαγητό είναι καταφύγιο, εκτόνωση ή τιμωρία;

Δεν έχετε «πιάσει» ποτέ τον εαυτό σας να αναζητά για κάποιον ανεξήγητο λόγο φαγητό ή γλυκό, ενώ στην πραγματικότητα δεν πεινάτε; Μήπως η επιθυμία για φαγητό είναι πιο έντονη το βράδυ ή όταν είστε μόνη/-ος στο σπίτι;

Ολοένα και πιο συχνά αναζητάμε διέξοδο, ανακούφιση ή καταφύγιο στην υπερκατανάλωση φαγητού. Πέραν του ρόλου του ως μέσο διασκέδασης (π.χ. δείπνο σε εστιατόριο), το φαγητό συναγωνίζεται πλέον το τσιγάρο ως αγχολυτικό!

Μεταθέτουμε την ευθύνη για τα λάθη μας, αλλά και αναζητάμε καταφύγιο ή εκτόνωση σε ένα πιάτο, γεμάτο λιχουδιές. Κι αυτό είναι πολλές φορές μόνο η αρχή…

Διαφυγή από την πραγματικότητα

Η αίσθηση απώλειας του ελέγχου και των ορίων στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, είναι αυτή που μας οδηγεί στο να προσπαθούμε να τα… ανακτήσουμε μέσω του φαγητού. Η δημιουργία αυτής της σχέσης λειτουργεί ως καταφύγιο από τις (αμφιθυμικές) διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Ανάλογα ερμηνεύεται και η «συναισθηματική πείνα», όταν δηλαδή το φαγητό μας παρέχει ανακούφιση από το άγχος, την αναστάτωση ή την κατάθλιψη, όταν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση ή/ και διαπροσωπικές δυσκολίες.

 woman_ice_cream

Ο περιορισμός δημιουργεί το πρόβλημα

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και το άγχος για την εικόνα σώματος μπορούν να οδηγήσουν σε αλλεπάλληλες προσπάθειες περιορισμού της κατανάλωσης φαγητού. Κάτι που επακόλουθα οδηγεί σε υπερκατανάλωση φαγητού, ακόμα και ως τιμωρία για την αδυναμία ελέγχου της κατάστασης.

 Η αντίδραση αυτή προκαλεί συνήθως κοιλιακή διάταση ή αύξηση του βάρους, που με τη σειρά τους προκαλούν ενοχές και ενισχύουν τα προβλήματα αυτοπεποίθησης. Πρόκειται για έναν ατέρμονο φαύλο κύκλο, που όσο συνεχίζεται επιδεινώνει την ψυχολογία του ατόμου, οδηγώντας σταδιακά σε παραίτηση.

Εμφάνιση ως αυτοσκοπός

Καθώς η εξωτερική εμφάνιση συμβάλλει σημαντικά στην κοινωνική και διαπροσωπική επιτυχία, ειδικά οι γυναίκες θέτουν την εμφάνιση και το βάρος τους σαν υψηλές προτεραιότητες στη ζωή τους. Με αυτόν τον τρόπο όμως, ωθούνται σε αυστηρή δίαιτα, η οποία ακολούθως μπορεί να οδηγήσει και σε βουλιμικά επεισόδια.

Η «δίαιτα» δεν είναι αθώα

Έρευνες υποδεικνύουν ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό νεαρών ανθρώπων που υπόκεινται σε δίαιτα αδυνατίσματος αναπτύσσουν διατροφική διαταραχή, παρόλο που όταν η επιθυμία για πολύ χαμηλό βάρος συνδυάζεται με προβλήματα μειωμένης αυτοεκτίμησης ή διαπροσωπικά προβλήματα, είναι αρκετά πιθανό να εκδηλωθεί.

Με άλλα λόγια, η συνεχής δίαιτα, όταν συνδυάζεται με χαμηλή αυτοεκτίμηση, έχει καταστροφικά αποτελέσματα.

Είναι απόλυτα κρίσιμο να ζητήσετε βοήθεια αν αναγνωρίζετε… τον εαυτό σας σε κάποια από τις ανωτέρω περιπτώσεις. Όπως και να ‘χει, πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος που έχετε κηρύξει στο φαγητό!

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

Fairburn CG, Harisson PJ. Eating disorders. Lancet. 2003;361(9355):407-16.

Hepp U, Milos G. Gender identity disorder and eating disorders. Int J Eat Disord. 2002;32(4):473-8.

Monteleone P, Brambilla F, Bortolloti F et al. Serotonergic dysfunction across the eating disorders: relationship to eating behaviour, purging behaviour, nutritional status and general psychopathology. Psychol Med. 2000;30(5):1099-110.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο της σελίδας ...
Email this to someonePrint this pageShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0Tweet about this on Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , ,