«Γιατί να μην τρώω βλέποντας την αγαπημένη μου εκπομπή»;

Πολλοί με ρωτούν «που είναι το πρόβλημα να τρώω το φαγητό μου μπροστά στην τηλεόραση, από τη στιγμή που έχω βάλει συγκεκριμένη μερίδα»;  Η πιο απλή απάντηση είναι ότι θα βάλετε βάρος, χωρίς να μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε καν!

Είτε το θέλουμε είτε όχι, η θέαση τηλεόρασης κατά τη διάρκεια γεύματος οδηγεί δεδομένα σε αυξημένη κατανάλωση φαγητού. Άλλωστε πλήθος ερευνών συνδέουν την τηλεθέαση με την παχυσαρκία και την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας.

Κι όμως, τρώμε περισσότερο…

Σε αντίστοιχη μελέτη [1], έγινε προσπάθεια να καθοριστεί το κατά πόσο θα αυξηθεί η καταναλισκόμενη ποσότητα δυο παρόμοιων ενεργειακά πυκνών φαγητών (σ.σ. πίτσα ή μακαρόνια με τυρί), κατά τη διάρκεια ενός 30λεπτου γεύματος μπροστά στην τηλεόραση. Η πρώτη ομάδα υγιών εθελοντών (n=10 άτομα) έφαγε πίτσα ενώ αρχικά παρακολουθούσε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα της επιλογής τους και  στη συνέχεια άκουγε τη Δεύτερη Συμφωνία του Rachmaninoff. Η δεύτερη ομάδα (n=10 άτομα) έφαγε κατ΄αντιστοιχία μακαρόνια με τυρί.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η θέαση τηλεόρασης αύξησε τη θερμιδική πρόσληψη κατά 36% όσον αφορά την πίτσα (περίπου ένα κομμάτι) και κατά 71% τα μακαρόνια με τυρί.

food-watching-tv

Επειδή τρώμε πιο γρήγορα, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα

Η  ίδια μελέτη αποκάλυψε ότι συμπεριφερόμαστε διαφορετικά σε σχέση με το φαγητό, όταν αλλάζουν οι συνθήκες γεύματος,  στην προκειμένη περίπτωση  με τηλεόραση ή με μουσική. Παρότι το χρονικό διάστημα που καταναλώθηκε ένα κομμάτι πίτσας ήταν το ίδιο, με τηλεόραση ή μουσική, η θέαση τηλεόρασης μίκρυνε το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι το επόμενο κομμάτι πίτσας [1].

Παρόμοια, τα μακαρόνια με τυρί καταναλώθηκαν με πιο γρήγορο ρυθμό και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα όταν το άτομο έβλεπε τηλεόραση, σε σχέση με όταν άκουγε μουσική. Αποδεικνύεται λοιπόν ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης αυξάνει την ποσότητα που καταναλώνουμε από παρόμοια, ενεργειακά πυκνά και εύγευστα τρόφιμα.

Επιπλέον, αυξάνει το χρονικό διάστημα που τρώμε με υψηλό ρυθμό, κάτι που συνεπάγεται ότι τα γαστρικά, εντερικά και συμπεριφορικά σήματα για τον τερματισμό του γεύματος δεν ήταν αποτελεσματικά, σε αντίθεση με το γεύμα υπό μουσική [1].

Κι επειδή η προσοχή μας είναι στραμμένη αλλού

Όπως αναφέρει πρόσφατη ανασκόπηση και μετανάλυση της επιστημονικής βιβλιογραφίας [2], όσοι τρώνε έχοντας μια παράλληλη δραστηριότητα, π.χ. τηλεόραση, υπολογιστής κ.α., καταναλώνουν εκείνη τη στιγμή 10% περισσότερο φαγητό. Επιπλέον, όμως θα καταναλώσουν 25% παραπάνω φαγητό εντός της ημέρας, χωρίς να το αντιληφθούν. Ίσως γιατί, όπως αναφέρει η μελέτη, δεν μπορούν να θυμηθούν ποσό φαγητό έφαγαν, έχοντας την προσοχή τους στραμμένη αλλού. Κατά συνέπεια έχουν τη λανθασμένη συνήθως εντύπωση ότι τους λείπει φαγητό.

popcorn-remote-control

Κι ενώ οδηγούμαστε σταδιακά σε ανηδονία!

Ερευνητικά φαίνεται ότι απολαμβάνουμε λιγότερο τη γλυκιά, αλμυρή ή ξινή γεύση όταν αποσπάται η προσοχή μας [3]. Κατά συνέπεια, απαιτούμε σταδιακά μεγαλύτερη συγκεντρώσεις ζάχαρης ή αλατιού για να ικανοποιηθούμε. Δεδομένου του ότι τόσο η ζάχαρη όσο και το αλάτι παρακάμπτουν τα σήματα κορεσμού από τον εγκέφαλο, είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι μπροστά στην τηλεόραση δεν μπορούμε να σταματήσουμε να τρώμε, αν δεν τελειώσει πρώτα το φαγητό στο πιάτο μας. Μάλιστα, προτείνεται ότι αυτός ο περιορισμός της αισθητηριακής/γευστικής εμπειρίας ευθύνεται σε πολλές περιπτώσεις για την υπερφαγία.

Η οθόνη τελικά ζητάει φαγητό…

Ίσως όμως τελικά, πιο επικίνδυνος είναι ο ψυχοσυμπεριφορικός συσχετισμός [4,5] που δημιουργείται μεταξύ της κατανάλωσης φαγητού και της παράλληλης θέασης τηλεόρασης. Όταν μάθει κάποιος να τρώει με τηλεόραση,  κάθε φορά που κάθεται απέναντι από την οθόνη, θα ζητήσει και να φάει. Κι εδώ το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σινεμά: όλοι πηγαίνουν έχοντας φάει φαγητό, αλλά παρόλα αυτά καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες pop corn ή γλυκών, μονό επειδή επέλεξαν να δουν μια ταινία!

…πολύ φαγητό!

Για να καταλάβετε λοιπόν και οι πιο δύσπιστοι, το πόσο απαρατήρητη μπορεί να περάσει η επίδραση της τηλεόρασης, ας κάνουμε ένα μικρό πείραμα. Πρακτικά, αν ένα ενεργειακά πυκνό snack μας δίνει κατά μέσο όρο 300 θερμίδες, το να τρώμε δύο τέτοια την εβδομάδα μπροστά στην τηλεόραση, μας προσφέρει τελικά μια ετήσια αύξηση βάρους της τάξης των 3,6 κιλών!

Βιβλιογραφία (References)

  1. Blass EM, Anderson DR, Kirkorian HL, Pempek TA, Price I and MF Koleini. On the road to Obesity: Television viewing increases intake of high-density foods. Physiology & Behavior 2006; 88: 597-604.
  2. Eric Robinson, Paul Aveyard, Amanda Daley, Kate Jolly, Amanda Lewis, Deborah Lycett, and Suzanne Higgs. Eating attentively: a systematic review and meta-analysis of the effect of food intake memory and awareness on eating. Am J Clin Nutr April 2013; 97 (4): 728-42.
  3. Reine C. van der Wal, Lotte F. van Dillen. Leaving a Flat Taste in Your Mouth Task Load Reduces Taste Perception. Psychological Science July 2013; 24 (7): 1277-84
  4. Chapman CD1, Nilsson VC1, Thune HÅ, Cedernaes J, Le Grevès M, Hogenkamp PS, Benedict C, Schiöth HB. Watching TV and food intake: the role of content. PLoS One. 2014 Jul 1;9(7):e100602. doi: 10.1371/journal.pone.0100602. eCollection 2014.
  5. Chapman CD, Benedict C, Brooks SJ, Schiöth HB. Lifestyle determinants of the drive to eat: a meta-analysis. Am J Clin Nutr. 2012 Sep;96(3):492-7. doi: 10.3945/ajcn.112.039750. Epub 2012 Jul 25.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο της σελίδας ...
Email this to someonePrint this pageShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn2Tweet about this on Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,