Το παρακάνατε το Πάσχα; Μπορεί να μην είναι (μόνο) δική σας ευθύνη!

Ξεκινήσατε περισσότερο αποφασισμένοι από ποτέ να μην την… πατήσετε αυτό το Πάσχα, αντ΄ αυτού όμως καταλήξατε να κατασπαράζετε το αρνί, τα τσουρέκια και τα λαχταριστά κουλουράκια;

Δύσκολα ακολουθούμε οδηγίες, σε τέτοιες περιπτώσεις

Δεν έχει σημασία πόσο καλές προθέσεις έχετε, μερικές φορές το ίδιο μας το σώμα ευθύνεται για τη… δολιοφθορά! Όπως αποδεικνύεται, συχνά δεν ευθύνεται το ακόρεστο στομάχι, αλλά ο ίδιος ο τρόπος που (και το τι) τρώμε  μας… υπονομεύει!

Έρευνες υποστηρίζουν ότι ο εγκέφαλος μας αντιδρά με ακριβώς αντίθετο τρόπο απ’ ότι αναμένουμε, όταν πρόκειται για «δίαιτα και άσκηση». Σαν να ξυπνά ο επαναστάτης (χωρίς αιτία;) μέσα μας, όταν μας υποδεικνύουν τι χρειάζεται να γίνει!

Στη συνέχεια, θα σας δείξω με δυο ετερόκλητες μελέτες ότι όντως, όταν προετοιμαζόμαστε για πόλεμο, δύσκολα ακολουθούμε οδηγίες. Ανεξάρτητα από το πόσο καλές προθέσεις είχαμε αρχικά.

pasxa-overeat-09

«Ό,τι κι αν δω, θα κάνω το αντίθετο»

Υποστηρίχθηκε λοιπόν πρόσφατα ότι οι δημόσιες ανακοινώσεις που συνιστούν μείωση κατανάλωσης λιπαρών και αύξηση της φυσικής δραστηριότητας μπορεί να προκαλέσουν απροσδόκητα μεγαλύτερη πρόσληψη φαγητού!

Για να εξετάσουν αυτό το ενδεχόμενο, οι Albarracin και συνεργάτες (1) ζήτησαν από 53 φοιτητές να κρίνουν μια σειρά από αφίσες προώθηση της άσκησης. Στη συνέχεια, ζητήθηκε από τους φοιτητές να καταναλώσουν – κατά βούλησης – μια ποσότητα από σταφίδες. Το ίδιο πείραμα διεξήχθη και με αφίσες που προωθούσαν την εκπλήρωση στόχων, π.χ. την ένταξη σε μια ομάδα ή τη συντροφικότητα. Και πάλι ζητήθηκε από τους φοιτητές να καταναλώσουν σταφίδες κατά βούληση.

Φάνηκε ότι καταναλώθηκε περισσότερο φαγητό μετά την ανάγνωση των αφισών που προωθούσαν την άσκηση, σε σχέση με την εκπλήρωση στόχων. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι οι αφίσες αθλητικού περιεχομένου απλά προέτρεψαν τους φοιτητές να κάνουν κάτι – και επειδή οι σταφίδες ήταν διαθέσιμες, έγιναν… εύκολη λεία. Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα των εορταστικών ημερών και διακοπών: το άφθονο, λιπαρό φαγητό είναι απλά κάτι παραπάνω από διαθέσιμο. Αφήστε δε, που όσο όλοι οι επιστήμονες υγείας προσπαθούν να μας χειραγωγήσουν σε αυτές τις μέρες ξεκούρασης και χαλάρωσης, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο.

Ribs and potatoes

«Άμα είναι νόστιμο, άντε να σταματήσεις»

Οι ετικέτες τροφίμων χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά μπορούν επίσης να γυρίσουν μπούμερανγκ, κάνοντας τα τρόφιμα να φαίνονται λιγότερο νόστιμα, σύμφωνα με επιστήμονες από το Oregon Research Institute (2).

Νεαρές γυναίκες κλήθηκαν να καθίσουν σε ένα σαρωτή εγκεφάλου ενώ έπιναν (μονορούφι) σοκολατούχο milk-shake. Στις μισές γυναίκες είπαν ότι το milk-shake ήταν πλήρες σε λιπαρά και στις υπόλοιπες ότι ήταν χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, ενώ σε όλες δόθηκε το ίδιο ακριβώς ρόφημα.

Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου φωτίστηκαν όταν οι γυναίκες κατανάλωσαν το milk-shake. Ωστόσο, όσες γυναίκες νόμιζαν ότι είχαν πάρει μια χαμηλής περιεκτικότητας milk-shake είχαν πολύ μικρότερη ενεργοποίηση. Με άλλα λόγια, η γνώση ότι το milkshake τους ήταν light τους στέρησε ένα μεγάλο μέρος της ικανοποίησης.

Για το λόγο αυτό, πάντοτε ζητάμε το πιο βαρύ-λιπαρό φαγητό ή γλυκό, όταν πρόκειται να μας… κανακέψουμε! Και όχι μόνο, συνεχίζουμε να αναζητάμε φαγητό ή γλυκό και μετά από αυτό.

«Δυο τρεις μέρες ξεκούρασης έχω μόνο…»

Επιπλέον, οι Stice και συνεργάτες (2) συνέκριναν τη χημεία του εγκεφάλου ανθρώπων που κάνουν συναισθηματικό φαγητό με εκείνη ατόμων που δήλωσαν ότι δεν τρώνε για να βελτιώσουν τη διάθεσή τους.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι όταν η πρώτη ομάδα αισθάνθηκε άσχημα και κατανάλωσε κάτι γλυκό, φωτίστηκαν τα κέντρα ανταμοιβής τους, σε ένα σαρωτή εγκεφάλου. Αντίθετα, οι άνθρωποι στην ομάδα ελέγχου (σ.σ. όσοι δεν τρώνε για να βελτιώσουν παροδικά το πώς νιώθουν) δεν παρουσίασαν καμία μεταβολή, όταν τους δόθηκε κάτι σακχαρώδες για να βελτιωθεί η αρνητική τους διάθεση.

Όταν λοιπόν ο καθένας από εμάς προσμένει ανυπόμονα τις δυο τρεις μέρες ξεκούρασης, πως θα βάλει φρένο στο πόσο φαγητό θα καταναλώσει, όταν αποδεδειγμένα θα φάει για να χαλαρώσει;

 Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο να κρατήσουμε χαρακτήρα!

Ούτως ή άλλως, τις περισσότερες φορές δεν τρώμε επειδή έχουμε φυσική πείνα, αλλά επειδή αλληλεπιδρούν (με σύνθετους μηχανισμούς) η συμπεριφορά και η ψυχολογία μας με το πώς λειτουργεί το σώμα και το μυαλό μας.  Γι’ αυτό άλλωστε είναι τόσο δύσκολο να αντισταθούμε στην εικόνα του λαχταριστού φαγητού/γλυκού και να κρατήσουμε χαρακτήρα, σε τέτοιες περιστάσεις.

Βέβαια, δεν είναι κάτι που δεν επιδέχεται βελτίωση. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και την εκμάθηση των αντίστοιχων τεχνικών, μπορούμε να περιορίσουμε τη σημαντικά τη ζημιά στο βάρος, την υγεία και την ψυχολογία μας.

Βιβλιογραφία (References)

  1. Albarracin D., W. Wang and Leeper. Immediate Increase in Food Intake Following Exercise Messages. Obesity aop 2009; 17(7):1451-2.
  2. Bohon C, Stice E, Spoor S. Female emotional eaters show abnormalities in consummatory and anticipatory food reward: a functional magnetic resonance imaging study. Int J Eat Disord. 2009; 42(3):210-21.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο της σελίδας ...
Email this to someonePrint this pageShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0Tweet about this on Twitter

Tags: , , , , , , , , , , ,