Μια προσωπική ιστορία, γλυκιά σαν αμαρτία…

Αντί καθοδήγησης, αυτή τη φορά θα αφήσω τη φίλη και ασθενή μου Στέλλα να διηγηθεί τη δική της μοναδική ιστορία.

***

«Είμαι η Στέλλα και θα μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου. Ομολογώ πως ήμουν (ίσως είμαι ακόμα) εθισμένη στη ζάχαρη. Έχω κάνει φοβερές υπερβολές, που ακόμα και εγώ τρομάζω όταν τις θυμάμαι πλέον».

«Δεν ξεχάσω την έκπληξη στο πρόσωπο του Γιώργου (του διαιτολόγου μου), όταν του περιέγραφα ότι τρώω για βράδυ δυο κιλά παγωτό μέχρι να παγώσω ολόκληρη και μετά να χωθώ μέσα στο πάπλωμα για να ζεσταθώ! Αχ, και αυτό το παγωτό τσουρέκι… Θα μπορούσα να ζήσω μόνο με αυτό»!

 

 

«Κι επειδή είμαι μια γυναίκα με πάθη, ξεσπώ στο αλκοόλ, το τσιγάρο και κάποιες φορές στο φαγητό, για να βγάλω τα απωθημένα μου ή να τιμωρήσω τον εαυτό μου (όπως μου είπε αργότερα ο Γιώργος)».

«Βέβαια, η αγαπημένη μου συνήθεια είναι να ξεκινώ το φαγητό μου στις 09.00 το βράδυ – ναι, δεν μπορώ να φάω τίποτα όλη την ημέρα – βλέποντας τις αγαπημένες μου σειρές στην τηλεόραση. Μετά από αυτό ξεκινώ να τσιμπολογώ, γλυκά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, τυρί για κάνα τρίωρο. Εντάξει, μην πάει και άψαλτη η σειρούλα, να τη χαρώ σωστά»…

Το σημείο αφύπνισης

«Το Σεπτέμβριο όμως του 2015 έπαθα μια σοβαρή λοίμωξη αναπνευστικού, έκοψα αναγκαστικά το τσιγάρο και πήρα φυσικά περισσότερα από 10 κιλά, μέσα σε δυο μήνες. Ο γιατρός που με παρακολουθούσε μου είπε ότι αν δεν αλλάξω μυαλά, θα μπω σε σοβαρές περιπέτειες. Έχασα και τη δουλειά μου και κάπου εκεί άρχισα να τρελαίνομαι».

«Βλέποντας πως δεν μπορώ να αντιμετωπίσω μόνη μου την κατάσταση, έκανα την καρδιά μου… πέτρα και αποφάσισα να ζητήσω βοήθεια. Ούτως ή άλλως, ένιωθα απίστευτα κουρασμένη, χωρίς ενέργεια, κοιμόμουν σχεδόν όλη την ημέρα μέχρι το απόγευμα και το βράδυ πάθαινα πανικό»!

 

Οτιδήποτε άλλο εκτός από δίαιτα

«Η έρευνα αγοράς που έκανα με έβγαλε στο κατώφλι του Γιώργου Μίλεση, κυρίως για να δω πως μπορώ να βρω άκρη, χωρίς να κάνω δίαιτα. Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπήρχε περίπτωση εγώ να ακολουθήσω οποιαδήποτε δίαιτα, που να απαιτεί πειθαρχεία και υπομονή. Ούτε να φάω ψητό με σαλάτα, άσε, τα έχω κάνει πολλές φορές και κατέληξα να μισώ το φαγητό»!

«Πήγα λοιπόν να δω το Γιώργο το Δεκέμβρη του 2015. Κουβαλώντας 85 κιλά στην πλάτη (εγώ που ήμουν 58-60 κιλά), με πόνους στη μέση από τις κήλες στη σπονδυλική στήλη και το αυχενικό σύνδρομο. Του εξηγώ τον τρόπο ζωής μου και το θεματάκι μου με τη ζάχαρη. Όπως καταλαβαίνετε, τον ισοπέδωσα τον άνθρωπο με το που μπήκα στην πόρτα».

Τι είπε ότι μου φταίει…

«Για να του δώσω όμως και ένα πόντο, δεν πτοήθηκε. Μου είπε πως δεν πρέπει να διώξω τη ζάχαρη, αλλά να την εντάξω στη διατροφή μου, δίνοντάς της ένα ρόλο. Πως ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος οφείλεται στο ότι κοιμάμαι στις 05.00 π.μ. και έχω κακή κατανομή όρεξης μέσα στην ημέρα. Ότι θα πρέπει να σταματήσω κανακεύω ή να τιμωρώ τον εαυτό μου (με φαγητό), γιατί αυτό συντηρεί ένα μόνιμο πόλεμο με το φαγητό και τα γλυκά».

«Επίσης, να τσεκάρω το θυρεοειδή μου, που έχω αφήσει κάνα δυο χρόνια τώρα επειδή θεωρώ ότι είμαι καλυμμένη με το Τ4 που παίρνω. Τέλος, βάσει του πως πεινάω μέσα στην ημέρα, ότι θα χωρίσουμε ό,τι πρέπει να φάω ώστε να μπορώ να προσαρμοστώ γρήγορα».

Σταμάτησα να τρελαίνομαι με τη ζάχαρη…

«Να πω την αλήθεια, δεν πίστευα ότι μπορούσα να συνέλθω από το αδιέξοδο που ήμουν. Κι όμως, 10 μέρες μετά άρχισα να νιώθω πολύ καλύτερα, να έχω περισσότερη ενέργεια και να  πιάνω τον εαυτό μου να μη ζητά τόσο φαγητό το βράδυ. Και όντως, είχε δίκιο για το θυρεοειδή, ήμουν πλήρως απορυθμισμένη»!

«Αλλά το καλύτερο δεν ήταν αυτό: όσο προχωρούσαν οι συνεδρίες μας περιοριζόταν και η ανάγκη μου για ζάχαρη. Όχι ότι δεν είχα γλυκά στο σπίτι για ώρα ανάγκης, αλλά σταμάτησα να τα αναζητώ τόσο πολύ. Βρήκαμε ένα σύστημα να μην τα στερούμαι, αλλά και να μην ενδίδω σε ό,τι βλέπω. Φανταστείτε, μου φέρανε παγωτό τσουρέκι στο σπίτι και εγώ απλά δοκίμασα»!

«Σταδιακά, άρχισα να κοιμάμαι νωρίτερα, να ξυπνάω νωρίτερα και να πεινάω ήδη από τη 13.00 και μετά.  Για μένα ήταν τρομερή αλλαγή! Άσε που σταμάτησα να βλέπω τηλεόραση για να φάω το βράδυ. Πρώτα τρώω και μετά κάθομαι να δω κάτι».

«Επίσης, κατάφερε να με πείσει να κάνω γυμναστική, ώστε να μειωθούν και οι πόνοι σε αρθρώσεις και σπονδυλική στήλη. Γέμισα τη μέρα μου με πράγματα να κάνω και σταμάτησα να τρώγομαι με τα… ρούχα μου».

«Κάπως έτσι κατάφερα να χάσω 22 κιλά βάρους (από τα 85 στα 63), από τα οποία τα 17 κιλά ήταν καθαρό λίπος. Για να καταλάβετε τι μου είχε κάνει η ζάχαρη! Όχι πλέον ότι την έκοψα (μην τρελαθούμε κιόλας), αλλά δεν μου κάνει την ίδια αίσθηση. Τι να πω, ούτε μάγια να μου έκανε»…


Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που επενδύσατε να διαβάσετε την αρθρογραφία μου! Αν θέλετε να ενημερώνεστε για κάθε νέο μου άρθρο, ελάτε να συνδεθούμε στο Facebook, κάνοντας “like” την προσωπική μου σελίδα στο σύνδεσμο http://www.facebook.com/milessisgeorge  ή σε οποιοδήποτε από τα άλλα κοινωνικά δίκτυα που έχω παρουσία και βρίσκονται στο τέλος (footer) της σελίδας. Σας ευχαριστώ, Γιώργος Μίλεσης.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο της σελίδας ...
Email this to someonePrint this pageShare on Facebook54Share on Google+1Share on LinkedIn2Tweet about this on Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , ,