Ερωτεύτηκα… μια μπριζόλα!

Για κάποιο λόγο, βρίσκομαι πολύ συχνά τελευταία να αντιμετωπίζω το σκεπτικό πολλών ότι πρέπει να τρώμε μόνο ότι μας αρέσει (πολύ). Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πετάμε στην άκρη ότι δεν μας φαίνεται ενδιαφέρον, μας «βρωμάει ή μας ξινίζει». Από δικαιολογίες, άλλο τίποτα! «Δεν τρώω το ψάρι, γιατί βαριέμαι να καθαρίσω τα κόκκαλα ή θα μυρίσει το σπίτι»! «Δεν τρώω φρούτα, γιατί βαριέμαι να τα καθαρίσω (σ.σ. εξαιρείται η μπανάνα), ξεμένουν στο ψυγείο και σαπίζουν»! «Δεν τρώω όσπρια, γιατί με φουσκώνουν (σ.σ. λες και έπαθε κανείς κάτι από το φούσκωμα)»! «Δεν τρώω σαλάτα, γιατί είναι πολύ κόπος να πλύνεις, να καθαρίσεις, να κόψεις τα λαχανικά και να φτιάξεις […]